Windows 10/11
tylko x64, do uruchomienia nie trzeba konta
SmartCode Relay 2.9.22 to agent dla Windows, który czyta logi wyeksportowane przez Ciebie, szkicuje limity żądań i runbook dla serwerów, które prowadzisz, oraz pokazuje zmiany w plikach jako diffy do sprawdzenia.
logs/3 plikiyour log tool > summary.csvexit 0/checkout summary.csv4 trafieniacopy/server-settings.txtodczytanocopy/server-settings.txt+6 -1your test commandexit 0tylko x64, do uruchomienia nie trzeba konta
wydana 28 paź 2026
przenośny .exe ma ok. 25 MB
języków interfejsu
po fakcie, poza ruchem
albo model wbudowany
Ochrona DDoS serwisu, który prowadzisz, powstaje w dużej mierze poza Twoim własnym serwerem: moc u dostawcy hostingu, sieć CDN lub usługa filtrowania ruchu, a po Twojej stronie limity żądań, pamięć podręczna i spisany runbook. SmartCode Relay 2.9.22 pomaga Ci zaplanować, skonfigurować i udokumentować tę stronę. Czyta logi po fakcie. Nigdy nie stoi na ścieżce Twojego ruchu.
Eksportujesz z serwera log dostępu z ostatniej nocy i wrzucasz go do folderu projektu. SmartCode Relay wyświetla folder przez list_dir, a potem Shell uruchamia Twój własny skrypt podsumowujący logi, który liczy żądania na adres i na ścieżkę oraz zapisuje summary.csv. Następnie grep przeszukuje to podsumowanie pod kątem ścieżki, którą podejrzewasz, na przykład /checkout. Prawdziwy skok ruchu następuje po premierze lub wzmiance i pochodzi z wielu sieci o zróżnicowanych stronach, a flood warstwy 7 często uderza w jedną lub dwie ścieżki identycznymi żądaniami. Logi dają wskazówki, nie dowody. W trybie Ask first agent zatrzymuje się przed poleceniem, które zapisuje plik, więc czytasz je wcześniej.
list_dir logs/ → 3 files
Shell your log tool > summary.csv → exit 0
grep /checkout summary.csv → 4 matchesLimit żądań ogranicza, ile żądań jeden klient może wysłać na jedną ścieżkę. Zacznij od kopii ustawień serwera, nigdy od pliku produkcyjnego. read_file otwiera kopię, edit_file dodaje szkic reguły i pokazuje diff, a Shell uruchamia Twoje własne polecenie testujące konfigurację i podaje prawdziwy kod wyjścia. Zmiana dotyka 1 pliku. W trybie Ask first diff pojawia się, zanim zaakceptujesz, więc możesz odrzucić zmianę. Odrzuć to, co wygląda źle. Zastosuj ją na serwerze produkcyjnym samodzielnie, gdy test przejdzie i będziesz mieć linię wycofania zmian.
read_file copy/server-settings.txt → read
edit_file copy/server-settings.txt → +6 -1
Shell your test command → exit 0Runbook to strona zwykłego tekstu, która mówi, do kogo zadzwonić i co włączyć u dostawcy. Poproś agenta o plik tekstowy, a write_file zapisze ddos-runbook.txt z linią wyzwalacza, 6 ponumerowanymi krokami, linią wycofania zmian i linią przeglądu. http_get może przeczytać jedną stronę dokumentacji Twojego dostawcy hostingu, więc nazwy ustawień pochodzą ze źródła. Nie ma w nim poleceń atakujących. Najpierw przełącz się na Plan only, żeby przeczytać zarys, bo ten tryb niczego nie uruchamia, a potem pozwól, by Ask first zatrzymał się przed zapisaniem pliku.
Do przeglądu należą też limity czasu i limity połączeń. Skopiuj ustawienia serwera WWW do folderu; read_file otwiera kopię, a grep szuka w niej linii o 2 ustawieniach, które się tu liczą, czyli timeoutach i limitach połączeń. Czytaj tylko ten wynik. W przypadku serwerów bare metal, czyli maszyn, które wynajmujesz lub w całości posiadasz na jednym łączu sieciowym, łagodzenie DDoS dzieje się głównie u dostawcy, bo przepełnionego łącza sieciowego nie naprawi nic, co działa na samej maszynie. Agent wypisuje, o co poprosić dostawcę. W trybie Ask first nic się nie zmienia, dopóki nie zaakceptujesz diffa, a każdą zmianę najpierw testujesz na kopii.
Odpowiedzi czatu pozostają tekstem. SmartCode Relay 2.9.22 sam uruchamia narzędzia i pokazuje każde działanie jako kartę z prawdziwym wynikiem, więc możesz sprawdzić, co się stało.
| Typowy asystent czatu | SmartCode Relay | |
|---|---|---|
| Pliki | Kopiujesz tekst z odpowiedzi do swoich plików | Czyta, przeszukuje i edytuje pliki w folderze projektu, z diffem |
| Polecenia | Opisuje polecenie i zostawia Ci jego uruchomienie | Shell uruchamia Twoje polecenie i podaje prawdziwy kod wyjścia |
| Zatwierdzanie | Brak punktów zatrzymania, bo odpowiedź to tylko tekst | Auto-run, Ask first lub Plan only; Ty wybierasz, ile się uruchomi |
| Logi | Widzi Twoje logi tylko wtedy, gdy je wkleisz | Czyta wyeksportowane logi po fakcie; nie stoi na ścieżce ruchu |
To dla właściciela małego sklepu, bloga lub API, który sam prowadzi serwer i potrafi wyeksportować log. Najpierw potrzebujesz faktów. Wyszukiwanie takie jak «jak zabezpieczyć serwer przed ddos» zwykle kończy się na ustawieniu u dostawcy, limicie żądań i runbooku, a właśnie te trzy rzeczy aplikacja pomaga Ci zapisać.
Hobbystyczne hostingi też się liczą. Jeśli atak DDoS uderzy w serwer gry, który prowadzisz dla znajomych, obowiązuje ten sam telefon do dostawcy, ten sam limit żądań i ten sam runbook, a agent nadal czyta logi tylko po fakcie.
Pasuje każdy serwer, który prowadzisz. Jeśli potrafi wyeksportować log, metoda jest ta sama: podsumuj log według adresu i ścieżki, sam przeczytaj liczby i trzymaj 6 kroków przykładowego runbooka w pliku, który znajdziesz w pośpiechu.
Ochrona DDoS to zestaw warstw, a nie jeden przełącznik: moc u dostawcy hostingu lub w sieci CDN, prywatny adres źródłowy, limity żądań, pamięć podręczna, rozsądne limity czasu i spisany runbook. Warstwy nakładają się celowo. Żadna warstwa nie jest kompletna sama w sobie i każdą trzeba testować.
Tak, smartcodegroup.com to oficjalna strona SmartCode Relay. To oryginalna wersja. Pobierz instalator tutaj, porównaj jego sumę kontrolną SHA-256 z opublikowanym manifestem i uruchom go tylko wtedy, gdy obie się zgadzają. Jeśli coś wygląda podejrzanie, kliknij Send feedback w aplikacji.
Nie. SmartCode Relay nie znajduje się na ścieżce Twojego ruchu, więc nic z tego, co robi, nie dotyka ruchu na żywo. Czyta po fakcie logi, które eksportujesz, szkicuje reguły i runbook, a Ty stosujesz je u dostawcy lub na swoim serwerze.
Krótka odpowiedź to warstwy: poproś dostawcę hostingu lub sieć CDN o filtrowanie ruchu, zanim do Ciebie dotrze, trzymaj adres źródłowy w tajemnicy, ograniczaj liczbę żądań na klienta i na ścieżkę, buforuj strony statyczne i napisz runbook. Potem przetestuj każdą regułę.
Tak, ale tylko na własnej kopii stagingowej albo na żywej stronie za pisemną zgodą dostawcy hostingu, bo dostawcy mogą uznać test obciążeniowy za atak. Najpierw uzyskaj tę zgodę. Agent może pomóc Ci napisać plan i potem przeczytać wyniki.
To zależy od wybranego modelu. W przypadku modelu w chmurze prompty, w tym każdy tekst logu, który czyta agent, trafiają do tego dostawcy; w przypadku modelu lokalnego nic nie opuszcza Twojego komputera. Logi dostępu zawierają adresy IP odwiedzających. Najpierw sprawdź swoje logi.
Dostawcy AI w chmurze przez standardowy punkt końcowy API, modelu działającego lokalnie na Twoim komputerze albo modelu wbudowanego. Przycisk Test sprawdza punkt końcowy i pokazuje czas odpowiedzi oraz okno kontekstu. Najpierw kliknij Test.
Konto nie jest potrzebne. Pobierz wersję 2.9.22, program instalacyjny o wielkości ok. 34 MB, porównaj jego sumę kontrolną z opublikowanym manifestem i skieruj go na jeden wyeksportowany log z własnego serwera.
Pobierz SmartCode Relay dla Windows ↗Każda strona jest dostępna w 20 językach.
Co SmartCode Relay robi dla właścicieli serwerów ↗ Połącz model w chmurze, lokalny lub wbudowany ↗ Przejrzyj log i naszkicuj limit żądań ↗ Pobierz i zweryfikuj instalator dla Windows ↗ Odpowiedzi o zakresie, prywatności i modelach ↗ Jak ta strona i aplikacja traktują dane ↗